WhatsApp Image 2017-10-15 at 6.30.20 PM.jpeg
Photo by Saad Ahmed

हर रोज़ सुबह जब मैं मेरे कमरेकी खिड़की खोलता हूँ,
तो यही एक सवाल हमेशा होता है।
के ये कौन है जो एक आंखसे हमेशा मुझको तांकते है।
जिनका कश्मीरी गोरा रंग अब इन झुरनियोसे सजा हुआ है,
एक अजिबसा wisdom झलकता है उस चेहरेपे।
ये एक आँख बंद क्यों है और…
और दूसरी उनींदी, मानो कबसे सोयेही न हो।
शायद बुढ़ापा अब सोनेभी नही देता होगा।
एक अरसा वो भी हुआ होगा,
जब इन्ही दो आँखोने न जाने क्या क्या दुनिया देखी होगी।
भरापूरा परिवार देखा होगा, खिला हुवा घर देखा होगा।
वो चूल्हा देखा होगा, जहा मेहनतसे कमाई हुई रोटी पकती होगी।
आँखोंमें ढेर सारा प्यार लेके उस चौखटपर खड़ी नवेली दुल्हन को देख होगा।
उनके गृहस्थीके वसन्त, वर्ष और कभी कभी झुलसाते ग्रीष्म भी देखे होंगे।
अपनी जगह से बड़ी संतुष्टिसे देखा होगा, जब नन्हे कदमोंसे खुशियाँ आयी थी।
उन नन्हे कदमोंको अपने आंखोंके सामने बड़ा होतेभी देखा होंगा।
पर तब ये आंखे कहा जानती थी के जो कदम बड़े हो रहे है,
वो एक दिन बाहरकी और दौड़ेंगे, वापस न लौटनेके लिए।
शायद, हा शायद तबसेही, ये एक आंख बंद है, और एक उनींदी….

I had written this poem for a prompt of the week of Baithak and beyond. But uncertain weather got better of us and the session got postponed. So here’s the poem for you guys…

Have fun. Stay blessed…



Continue Reading

मुख़्तसरसी बात है…


मुख़्तसरसी बात है,
तू जो सूनले तो मैं केह दु।

तेरी होठोंकी लालिसे,
और आँखोंकी गहराईपे,
ना कोई नझ्म लिख दु,
मुख़्तसरसी बात है…

चंद लम्होकी मुलाक़ाते,
बाकी बेचैन तनहाईकी
कोई गझल ना केह दु.
मुख़्तसरसी बात है…

तेरे आतेही बढ़ी धडकने
और सांस रुक गयी तो,
उसे रुबाई न बना दु,
मुख़्तसरसी बात है…

घुमाकर न अब करते हैं बात,
इश्क़का इजहार अब,
तू जो कहदे तो मै कर दू।
मुख़्तसरसी बात है,
तू जो सूनले तो मैं केह दु।

#LatePost Sorry guys, I missed the Monday post. Uploading this today.

I am taking my Alexa Rank to the next level with #MyFriendAlexa and #BlogChatter

Continue Reading

दूर सफरीला जावं

एका शांतशा संध्येला, मन मनात म्हणालं,
दूर क्षितिजाच्या पार, जरा सफारीला जावं.

वाऱ्यावर आला गंध, होते मन उल्हासित,
त्याचा माग ते काढत, पक्षी होऊन उडावं.

उंच झाडांच्या शेंड्याला, घरट्यात उतरावं,
खाली वाकून पाहता, सरितेने बोलवावं.

नदीसंगे जरा जावे, दरीतून वाहवत,
डोंगराच्या पाठी येता, पायवाटेवर यावं.

लाली आभाळा चढता, डोंगराच्या माथी जावं,
सूर्य अस्ताला जातांना, संगे निळाईला न्यावं.

सारीकडे आता बघा, मिट्ट काळोख दाटला,
दिवे लागण होताच, मन घरी परतावं.


Phonetic transcript

Ēkā shāntaśā sandhyēlā, mana manāta mhaṇālaṁ,
dūra kṣhitijāchyā pāra, jarā saphārīlā jāvaṁ.

Vāṟyāvara ālā gandha, hōtē mana ulhāsita,
tyāchā māga tē kāḍhata, pakṣī hō'ūna uḍāvaṁ.

Un̄cha jhāḍān̄chyā śhēṇḍyālā, gharaṭyāta utarāvaṁ,
khālī vākūna pāhatā, saritēnē bōlavāvaṁ.

Nadīsaṅgē jarā jāvē, darītūna vāhavata,
ḍōṅgarācyā pāṭhī yētā, pāyavāṭēvara yāvaṁ.

Lālī ābhāḷā caḍhatā, ḍōṅgarācyā māthī jāvaṁ,
sūrya astālā jātānnā, saṅgē niḷā'īlā n'yāvaṁ.

Sārīkaḍē ātā baghā, miṭṭa kāḷōkha dāṭalā,
divē lāgaṇa hōtāca, mana gharī paratāvaṁ.


Rough English translation

On a quiet evening, in mind's mind peeped a thought,
Away across the horizon, let's go to Safari.

the breeze brough a fragrance, and it was enchanting,
mind flew out with a bird, following the fragrance.

It landed in a nest, at a top of a tall tree,
and answered the call by river, when it looked down from tree.

it trevelled with the river, flowing through the valley,
when they reached behind the hill, it came out on a trail.

with the sky turning red, mind climbed the hill,
As Sun was setting, it took all the blue with it.

Now it's all dark around, nothing can be seen,
lights start to lit up, and mind comes back home.

I am taking my Alexa Rank to the next level with #MyFriendAlexa and #BlogChatter


Continue Reading

Story about him, about her

Blue grass and Fireflies by Pascal Campion

This is the story about him, about her
They found solace with life, running faster.
They walked down to the park ..,
On the busiest street of New York!
It was the starry night and a clear sky
They laid on the grass without being coy!
Air was dry, and breeze was cold,
Hours just passed by,
But it was never too old!
Star rose and moved along their eyes …
Time flew by, words and hands were held tight !!!
A moment and the star breaks loose,
The wish of togetherness “they don’t want to lose ..! ”
Singleton is always incomplete
Just like yin and yang
The moment when they first met …
When bells did ring!
Violins joined in, playing the Romantic tune,
They swore to be there, and love till the moon (and back !)
The starry night was special .. time …
When they always said
You are mine
Years passed …
And stargaze became the celebration
They enjoy the journey
But they never worry about the destination !!!


I am participating in A to Z challenge with Blogchatter and this is my take on day 8 challenge. “Him and Her”

Continue Reading

Deep down in a ditch

Memory Opener by Olaf Hajek

Deep down there, Between those two memories,

That’s your place, Do you see it?

Look closely, how cute is that little dimple on your cheek,

Do you know, your smile gave it?

Your precious specs, curtained those beautiful eyes behind,

Trying not to give what’s on your mind,

Do you think they succeed in it?

Those constantly moving hands when you spoke,

Gave away your dance skill, did they knew it?

Your compassion for life nurtured with that joy-filled heart,

How could have you lost it?

Friends have been your lifeline, you haven’t met them in years.

How can you live without it?

I am asking you, honey, will you stop staring from the mirror,

I asked you a question, will you answer it?

What are you doing so deep down the ditch,

don’t see that ladder on your right?

It’s been years you have been down there, only god knows what you were doing.

Isn’t it time to come out of it?


I am participating in A to Z challenge with Blogchatter and this is my take on day 4 challenge. “D for Deep”

Continue Reading


तांबडं फटफटायच्याही आधी, मी निघालो आहे,
पायाखालची वाट सोडून, सरावाचा रस्ता मोडून.

धुक्याची चादर ओढलेल्या किंचित अंधाऱ्या गल्ल्या,
ओढतायत मला, हाक मारतायत खुणावून.

माझीही पावलं आपोआपच वळली, उत्सुकतेने,
मनातल्या साऱ्या शंका खोडून.

नुकतीच उगवतीला केशरी किनार आली,
अन आभाळभर पसरली, अंधाराला चिरून.

अज्ञाताचे पडदे बाजूला सारत त्या गल्ल्या फिरत होतो,
बहुदा, मुळ मानवी स्वभावाला धरून.

माझ्या हिस्स्याचे धुके मनसोक्त पीत होतो,
जोवर मन जात नाही भरून.

उन्हं तापू लागली तशी धुक्याची मखमली चादरही विरली,
गावालाही जाग आली आळोखे पिळोखे देऊन.

अज्ञातातली समाधी भंगली, एकांत संपवला
हे अज्ञात जग ज्ञात असलेल्यांनी धक्का देऊन.

परतीचा प्रवास अन ओळखीच्या खुणांचा शोध सुरु झाला,
उद्याच्या अज्ञातसफरीचा निश्चय करून…

Continue Reading