डावास नांव इश्क

WhatsApp Image 2017-10-23 at 10.08.00 AM.jpeg

 

डावास नांव इश्क, जो रंगात येत आहे,
जीवास माझिया मी, दाव्यास लावताहे.

ही खातरी मलाही, हरणार मीच आहे,
रुपास त्या भुलूनी, फासे फितूर आहे,

नजरेसमोर अजुनी, थोडे तिने असावे,
म्हणून खेळतो मी, जरी हारलोच आहे.

Continue Reading

भरू बांगड्या सयांनो

आला श्रावण संख्यांनो,
चला जाऊ बाजाराला,
साज शृंगार करूया,
मास सणांचा हा आला.

भरू बांगड्या सयांनो,
गर्द हिरव्या रंगात,
सौभाग्याचे हे लक्षण,
किणकिणते हातात.

बांधू कंकण मोतीये,
मन खुलेलं क्षणात.
वाटे आकाश चांदणे,
मी बांधले हातात.

या बांगड्या लाखेच्या,
मज घेऊ वाटतात,
फुलतील इंद्रज्योती,
तिच्या साऱ्या आरश्यांत.

काय काय भरू हाती
नाही ठरत मनात,
का होते माझे ऐसे,
दरवेळी श्रावणात?


Thank you Anupriya for such a wonderful suggestion of posting audio of my recitation, and see fortunately Saad Ahmed from “बैठक and beyond” has captured this recitation from our yesterday’s session at “Matoshree Ramabai Ambedkar Udyan, Pune” where I have explained a bit about the poem in Hindi too. Thank you, Saad.


I am taking my Alexa Rank to the next level with #MyFriendAlexa and #BlogChatter

Continue Reading

सोहळा

A post shared by wild639 (@wild639) on

 

सडा पडे प्राजक्ताचा,
आज माझ्या ग अंगणी,
बघ कसा दरवळे,
आसमंत सुवासानी.

केले शिंपण मोतीये,
श्रावणाच्या ग सरींनी,
जलबिंदूंचे तोरण
बांधियले पावसानी.

सारी सृष्टीही नटली,
साज ओढ्याचे लेवूनी,
सारा सोहळा बघून,
भरे मन आनंदानी.


Transcript to phonetic roman script

Saḍā paḍē prājaktāchā,
āja mājhyā ga aṅgaṇī,
bagha kasā daravaḷē,
āsamanta suvāsānī.

Kēlē shimpaṇa mōtīyē,
shrāvaṇācyā ga sarīnnī,
jalabindūn̄chē tōraṇa 
bāndhiyalē pāvasānī.

Sārī sr̥ṣṭīhī naṭalī,
sāja ōḍhyāchē lēvūnī,
sārā sōhaḷā baghūna,
bharē mana ānandānī.

Rough English translation (non-poetic)

Today flowers of Prajakta are sprinkled in my courtyard.
Look how air is filled with the mild fragrance.
Showers of Shravan had sprinkled pearls around,
rains have hung festoons of droplets.
mother earth has worn the jewelry of streams.
my mind is full of happiness when I witness this festivity…


I am taking my Alexa Rank to the next level with #MyFriendAlexa and #BlogChatter

 

Continue Reading

श्रावण

सोबतीला श्रावण घेऊन,
भिजत आलीस दारात,
उनही आणले आहेस,
बांधून थोडे पदरात..

केस झटकतांना जणू तू,
सडा घातलास अंगणात,
दार उघडताच लगबगीने,
आलीस तू घरात..

पदरचे ऊन मग गजऱ्यात गुंफून,
माळलेस तू केसांत.
चिंब ओलेते रूप तुझे
साठवले मी डोळ्यात..

Sōbatīlā śrāvaṇa ghē'ūna,
bhijata ālīsa dārāta,
unahī āṇalē āhēsa,
bāndhūna thōḍē padarāta..

Kēsa jhaṭakatānnā jaṇū tū,
saḍā ghātalāsa aṅgaṇāta,
dāra ughaḍatāch lagabagīnē,
ālīsa tū gharāta..

Padarachē ūna maga gajaṟyāta gumphūna,
māḷalēsa tū kēsānta.
Chimba ōlētē rūpa tujhē
sāṭhavalē mī ḍōḷyāta..

Rough translation (non-poetic)

 

Drenched in the Shravan rains,

you come to my door,
oh, you also brought some sunshine,
wrapped under your saree’s padar (pallu),
As you flick your drenched hair,
you sprinkled my courtyard,
you got in the house quickly,
soon I opened the door.
You wove the sunshine into a gajra,
and put it in your hair.
I stare at your drenched beauty,
to store it in my eyes.

 


I am taking my Alexa Rank to the next level with #MyFriendAlexa. My current ranking is 7,525,709. I am trying to  Hope to improve on this. Hope you all enjoy my poems

Adi's Journal Alexa Rank 1st Sept 2017.JPG

Continue Reading

My prism

I had lost my precious prism,

which, from a temple, I had stolen.

Since then,

Butterflies from my eyes flew off and they are gone,

Dousing the sparkle on dewdrops that once brightly shone

Now grass is just green and sky is a blue shallow,

And my fellow humans had lost their rainbow glow.

Yesterday, a kid came bubbling with laughter.

Eyes full of amusement and constant chatter.

“Hey isn’t it amazing?

the sky is not blue, and grass is no green.

Humans are of rainbows,

this, have you ever seen? “

Her question got me amused,

Is it my prism which she used?

How many are still there?

Prism of the temple chandelier?

~~~~

This is my first ever attempt to take classic Marathi poetry to you guys who can’t understand the language. This is my attempt to translate “माझा लोलक” by legend शांता शेळके (Shanta Shelke), renowned Marathi poetess and songwriter. She has given so many classic songs to the Marathi language. Here is the original poem too for you guys…

देवाच्या देवळातून चोरून आणलेला लोलक, हरवला माझ्या हातून.

तेव्हा डोळ्यातली फुलपाखरं उडून गेली,

आणि विझली पाण्याच्या थेंबातली इंद्रफुलं.

आता गवत नुसतंच हिरवं दिसतं, आणि आभाळ नुसतंच निळं.

घराघरांना, माणसांना फुटतच नाहीत इंद्रधनुष्याच्या रेषा.

परवा एक पोर आली उड्या मारत,

हातांचे पंख पसरून डोळे विस्फारून खिदळत मला म्हणाली,

गम्मत बघ, गवत हिरवं नसतं, आभाळ निळं नसतं

आणि माणसं असतात इंद्रधनुष्याची बनलेली. माहितीये तुला?

माझा लोलक हिला कुठे सापडला?

देवळातल्या झुंबराला किती लोलक आहेत अजून?

~~~

I am participating in A to Z challenge with Blogchatter and this is my take on day 16 challenge. “P for Prism”

Continue Reading