क्षण सोनेरी

हातात घेऊनी हात, तव मिठीत मी विरघळले,
तू ओठ चुंबीले तेव्हा, प्रीतिस धुमारे फुटले.

प्रेमाच्या गर्द वनांत, मी तुझ्यासवे भरकटले,
तव स्नेहचांदण्याच्या, वर्षावी चिंब मी झाले.

मी तुझ्यासवे जे जगले, ते क्षण सोनेरी झाले,
विरहाचे महिने जगण्या, पुन्हा सिद्ध मी झाले.

2 Comments Add yours

  1. Prajakta says:

    Nicely quoted Adi. It’s awesome!

  2. Manasi Bhargave Bhusari says:

    Sundar.. !! 🙂

Leave a Reply