Author: Adi Sathe

  • माँटुकले दिवस : छोट्या – मोठ्याची निखळ मैत्री

    माँटुकले दिवस : छोट्या – मोठ्याची निखळ मैत्री

    IMG_20150704_112236कित्येक वेळा म्हटलं जातं आयुष्य आनंदात जगायचं असेल तर आपल्यातलं लहान मुल कायम जाग ठेवावं. पण रोजच्या ऑफिसच्या कटकटी, कामाचे ताणताणाव, आजूबाजूला घडणाऱ्या, मनाला त्रासदायक अशा गोष्टी, या साऱ्या रामरगाड्यात ते बिचारं लहान मुल कुठे हरवून जातं कळतच नाही. पण आजूबाजूला कोणी छोटा दोस्त मिळाला तर? तर आयुष्यात किती बहार येईल हे फक्त “माँटुकले दिवस”च आपल्याला सांगू शकेल. पुस्तकाचं एकही पान न चाळता घेतलेलं हे पहिलच पुस्तक. हे नावच इतकं कमाल आहे की मला तर त्या पुस्तकाच्या शेल्फ पासून पुढे हालताच येईना. त्यात फिकट निळ्या, हिरव्या रंगत बनवलेलं सुंदर मुखपृष्ठ आणि संदेश कुलकर्णींनी लिहिलेलं आहे हे बघून तर ह्या खरेदीवर शिक्कामोर्तबच झालं.

    त्या तीन साडेतीन वर्षाच्या पिटुकल्या मेंदूत काय वेगानी नवनवीन कल्पना जन्माला येत असतात. त्यातूनच त्याचे नवनवीन खेळ तयार होतात. कधी चाळीच्या जिन्याचा रेल्वेचा डबा होतो, अचानक कुठलीशी खिडकी तयार होते. (more…)

  • प्रतिसाद की प्रतिक्रिया

    माझ्या अमेरिकेत राहणाऱ्या एका चुलत बहिणीनी Humans of NewYork चा एक फोटो फेसबुकवर टाकला. फोटो तसा सामान्यच पण खरं लक्ष वेधलं ते त्या खाली लिहिलेल्या मजकुरानी. आजूबाजूला घडणाऱ्या कुठल्याही घटनेवर व्यक्त होणे हा मानवी स्वभाव आहे. मग ते देशाचे राजकारण असो की घरातला काही प्रश्न असो. तुमच्या कुटुंबियांशी झालेला वाद असो किंवा कामावर सहकाऱ्यांबरोबर निर्माण झालेले तणाव असोत. गल्लीतलं असो वा दिल्लीतलं, अरे चुकलच, गल्लीतलं असो की अमेरिकेतलं, आपलं व्यक्त होणं अगदी स्वाभाविक आहे. पण तुमच्या व्यक्त होण्याच्या पद्धतीवर त्याचा परिणाम अवलंबून असतो.

    बऱ्याचदा घटना घडल्या-घडल्या आपसूकच आपल्याकडून बाहेर पडते ती प्रतिक्रिया. (more…)

  • सोबत

    सोबत

     

    “सोबतीने चाललेला प्रवास अशा एका वळणावर येतो की वाटा वेगळ्या होतात. क्षणात सोबत सुटते, अंतर झपाट्याने वाढायला लागते. प्रत्येक क्षण एक हुरहुर लावतो. त्याचबरोबर ओढ वाटु लागते ती पुढच्या संकेताची. जाणारा प्रत्येक क्षण आपलं अस्तित्व जाणवून देतो. आणि मी वाट बघत बसतो पुढील भेटीच्या क्षणाची, तू सोबत असण्याची…” शमिकाला भेटून परतीच्या वाटेला लागलेल्या अमरनी झटकन मनातले विचार निसटू नये म्हणून मोबाईल मध्ये लिहून ठेवले. वास्तविक ही त्यांची पहिलीच भेट होती.

    (more…)

  • पावसाळ्याचे स्वागत

    Welcoming monsoon with words is always feel good thing… for this monsoon these lines come to my mind,

    तप्त झाल्या या पृथेला, ओढ होती काळीमेची,
    काहिली झाली जगाची, आस लागे पावसाची,
    त्रासलेले जीव सारे, तत्क्षणी आनंदले,
    ज्या क्षणी क्षितीजावरी ते, कृष्णमेघ दाटले…..

  • कळणार नाही

    वेदनेची तीव्रता तुजला कधी कळणार नाही,
    वार जे वर्मी दिले ते घावही दिसणार नाही….

    खोल रुतल्या या शरांची, तुजला कधी नव्हती तमा, (more…)

  • Let it flow

    Every time you turn new page of your diary, is nothing but putting your day on paper without having anything from past. Always fresh start. Brand new beginning with clear slate. Its just like painting new design on spotless white canvas with colors of your choice. Whatever you have written on last page is not important for today’s start. New page of diary talks just about present, though it have stored past in old pages. In a way it teaches you when to let it go.

    Also it allows you to put whatever is in your heart. (more…)