Author: Adi Sathe

  • आठवण

    Athvan_text

    आठवण नाही काढत तुझी,
    पण तुला विसरावं कसं हेही कळत नाही,
    दिवस निसटतो म्हणा तसा तासातासाने, पण रात्र, रात्र सरता सरत नाही, जाणवत राहते क्षणाक्षणाने.
    माहिती आहे, आपल्यातला दुरावा आता कधीहि कमी होणे नाही, तू पोचली आहेस त्या मुक्कामावर.
    पण आजही सकाळी उठल्यावर तू करायची त्या वाफाळत्या चहाचा गंध कधीकधी दरवळतो खोलीभर.
    कानाला मशीन नसलं तरी ऐकू येतं तुझं मंजुळ आवाजातलं गुणगुणनं.
    डोळ्याचा चष्मा मानेभोवती दोरी टाकून पोटावर लटकत असला तरी स्वच्छ दिसतं. तुझं उतारवयातलं मउसूत सुरकुती लावण्य.
    पोराबाळांच यथासांग करून तृप्त अंतकरणाने गेलीस निघून अथांगाच्या वाटेवर.
    निदान थांबायचं तरी माझ्यासाठी. काही गोष्टी निस्तरल्या की मीही निघणारच होतो.
    पण तोवर तुझ्या अशा आभासी वावरासोबत जगतो आहे.
    आठवण नाही काढत तुझी,
    पण तुला विसरावं कसं हेही कळत नाही….

    Poem recited by Aditya Sathe

    Phonetics in Roman Script

    Āṭhavaṇa nāhī kāḍhata tujhī, 
paṇa tulā visarāvaṁ kasaṁ hēhī kaḷata nāhī,
divasa nisaṭatō mhaṇā tasā tāsātāsānē, 
paṇa rātra, rātra saratā sarata nāhī,Jāṇavata rāhatē kṣaṇākṣaṇānē.
Māhitī āhē, āpalyātalā durāvā ātā kadhīhi kamī hōṇē nāhī, 
tū pōchalī āhēsa tyā mukkāmāvara. 
Paṇa ājahī sakāḷī uṭhalyāvara tū karāyacī tyā vāphāḷatyā 
chahāchā gandha kadhīkadhī daravaḷatō khōlībhara.
Kānālā maśīna nasalaṁ tarī aikū yētaṁ 
tujhaṁ man̄juḷa āvājātalaṁ guṇaguṇanaṁ.
Ḍōḷyāchā caṣmā mānēbhōvatī dōrī ṭākūna pōṭāvara laṭakata asalā tarī 
svaccha disataṁ, tujhaṁ utāravayātalaṁ ma'usūta surakutī lāvaṇya.
Pōrābāḷān̄cha yathāsāṅga karūna tr̥upta antakaraṇānē gēlīsa nighūna 
athāṅgāchyā vāṭēvara. 
Nidāna thāmbāyacaṁ tarī mājhyāsāṭhī. 
Kāhī gōṣṭī nistaralyā kī mīhī nighaṇāracha hōtō. 
Paṇa tōvara tujhyā aśā ābhāsī vāvarāsōbata jagatō āhē.
Āṭhavaṇa nāhī kāḍhata tujhī, 
paṇa tulā visarāvaṁ kasaṁ hēhī kaḷata nāhī....

    Rough English Translation (non-poetic)

    Your memories don’t haunt me, but I am clueless about how to forget you.

    A day moves by the hour hand of a clock but night, it makes its way by each second.
    I know, we can never breach the distance between us. You have reached that destination.
    But even today, the room gets filled with the aroma of a morning tea that you used to brew. I can listen to the humming in your beautiful voice even if I am not using the hearing aid. I can clearly see your wrinkled silky smooth beauty even though my lenses are hanging on around my neck.
    You have left for the journey of internity after finishing all the duties of a good lady of the house, but you could have waited for me. Even I am preparing to leave as soon as I finish some pending works.
    But till then, I have to live with your shadows around me.
    Your memories don’t haunt me, but I am clueless about how to forget you.
    I am taking my Alexa Rank to the next level with #MyFriendAlexa. My current ranking is 2,660,059. I am trying to improve on this. Hope you all enjoy my Marathi poems. You can find my other posts in this campaign here. I would like to thank Blogchatter for the support you guys extend to us.

  • न लगे सांगणे

    Na lage sangane - text

    विलगले ओठ अन, पसरले चांदणे,
    लुब्ध झालो मी असा, न लगे सांगणे.

    बरसली वीज ही खोल नेत्रातूनी,
    घायाळ हा मी उभा, न लगे सांगणे.

    माळली ती फुले, दाट केसांतूनी
    गंधाळलो मी पुरा, न लगे सांगणे

    पाहतो वाट मी, प्रेम ये बरसुनी,
    तरसलो मी आता, न लगे सांगणे

    Poem recited by Aditya Sathe

    Phonetics in Roman Script

    Vilagalē ōṭha ana, pasaralē chāndaṇē,
lubdha jhālō mī asā, na lagē sāṅgaṇē.

Barasalī vīja hī khōla nētrātūnī,
ghāyāḷa hā mī ubhā, na lagē sāṅgaṇē.

Māḷalī tī phulē, dāṭa kēsāntūnī
gandhāḷalō mī purā, na lagē sāṅgaṇē

pāhatō vāṭa mī, prēma yē barasunī,
tarasalō mī ātā, na lagē sāṅgaṇē

    Rough English Translation (non-poetic)

    A smile spread on your lips as they apart, and one doesn’t need to tell how enchanted I am.

    When you glanced at me lightening struck me, and one doesn’t need to tell how smitten I am.

    You put those flowers in your wavy hair, and one doesn’t need to tell how fragranced I am.

    Now I am waiting for the showers of love, and one doesn’t need to tell how much I longed for (it).

    I am taking my Alexa Rank to the next level with #MyFriendAlexa. My current ranking is 2,857,816. I am trying to improve on this. Hope you all enjoy my Marathi poems. You can find my other posts in this campaign here. I would like to thank Blogchatter for the support you guys extend to us.

  • तो

    To_Text

    आजूबाजूला घड्याळाच्या काट्यावर चालणारी मानवी यंत्रे घेऊन,
    शहराच्या दाट लोकवस्तीतल्या एका उंच इमारतीत राहतो तो.
    दिवसभर चालणारे दावे, आकडेमोडी आणि देवाणघेवाण बघत,
    आपल्या मनाला यांचा संसर्ग होऊ नये यासाठी निग्रहाच्या भिंती बांधतो तो.
    सकाळी पहिल्या चहाबरोबर भोवतालच्या व्यवहारी रुक्षपणाला जाग येते,
    आणि त्याला हद्दीबाहेर ठेवण्यासाठी त्याच्या बुरजातली जागा पकडतो तो.
    टाइपिंगचा खडखडाट, फोन आणि मोबाईल च्या घणघणाटा पासून लांब जात,
    त्याच्या मनातल्या वाद्यवृंदाच्या मंजुळ सुरावटींचा आवाज ऐकतो तो.
    हे भयाण वाळवंट भोवतालच्या कोटाच्या बाहेर ठेवण्याचा लढा दिवसभर सुरूच असतो,
    संध्याकाळ होते, खडखडाट, घणघणाट, देवाणघेवाण, हेवेदावे, आकडेमोड, शांत होते, आणि मगच बुरुजावरून उतरतो तो.
    तिन्हीसांजेपासून पुन्हा सकाळ होईस्तोवरची अखंड रात्र त्याची असते, एकाकी,
    पण बाजूच्या कुंपणावरच्या एकट्याच असणाऱ्या पारिजातकासारखा बहरतो तो.

    Phonetics in Roman Script

    Ājūbājūlā ghaḍyāḷāchyā kāṭyāvara chālaṇārī mānavī yantrē ghē’ūna,
    śaharāchyā dāṭa lōkavastītalyā ēkā un̄cha imāratīta rāhatō tō.
    Divasabhara chālaṇārē dāvē, ākaḍēmōḍī āṇi dēvāṇaghēvāṇa baghata,
    āpalyā manālā yān̄chā sansarga hō’ū nayē yāsāṭhī nigrahāchyā bhintī bāndhatō tō.
    Sakāḷī pahilyā chahābarōbara bhōvatālacyā vyavahārī rukṣapaṇālā jāga yētē,
    āṇi tyālā haddībāhēra ṭhēvaṇyāsāṭhī tyāchyā burajātalī jāgā pakaḍatō tō.
    Ṭā’ipiṅgachā khaḍakhaḍāṭa, phōna āṇi mōbā’īla chyā ghaṇaghaṇāṭā pāsūna lāmba jāta,
    tyāchyā manātalyā vādyavr̥ndāchyā man̄juḷa surāvaṭīn̄chā āvāja aikatō tō.
    Hē bhayāṇa vāḷavaṇṭa bhōvatālachyā kōṭācyā bāhēra ṭhēvaṇyāchā laḍhā divasabhara surūcha asatō,
    sandhyākāḷa hōtē, khaḍakhaḍāṭa, ghaṇaghaṇāṭa, dēvāṇaghēvāṇa, hēvēdāvē, ākaḍēmōḍa, śānta hōtē, āṇi magacha burujāvarūna utaratō tō.
    Tinhīsān̄jēpāsūna punhā sakāḷa hō’īstōvaracī akhaṇḍa rātra tyāchī asatē, ēkākī,
    paṇa bājūchyā kumpaṇāvarachyā ēkaṭyācha asaṇāṟyā pārijātakāsārakhā baharatō tō.

    Poem recited by Aditya Sathe

    Rough English Translation (non-poetic)

    He lives in a highrise in a crowded part of the city, surrounded by human machines running on the clock. He has built a fortress around him to keep out the contamination of quarrels, under the table transactions and calculations which he witnesses daily. This all starts with the first cup of tea of the day and he takes his place on the battlement of the fortress. He enjoys the symphony in his mind played only for him by his mind-orchestra and ignores keystrokes of typing, a ringing of mobile and landlines. As the dusk approaches, all the cluttering keystrokes, ringings, transactions, quarrels and calculations fade out and finally, he gets down from the battlement. From dusk till next morning, entire night is his, his alone. Lonely, yet he blooms just like a lonely “Parijatak” standing on the fence.

    I am taking my Alexa Rank to the next level with #MyFriendAlexa. My current ranking is 3,130,542. I am trying to improve on this. Hope you all enjoy my Marathi poems. You can find my other posts in this campaign here. I would like to thank Blogchatter for the support you guys extend to us.

  • पुढला पाऊस

    textgram_1535783224

    वाटतं की उघडून द्यावीत मनाची कवाडे, घ्यावा थोडा मोकळा श्वास,
    पण लगेच मन आवरतं घेतो, कारण सोबत तुझी आठवण येईल खास.
    कितीदा वाटतं द्यावीत झटकून जाळी जळमटं, झाडावा पाचोळा,
    पण नजर पडते पाचोळ्यातून फुललेल्या सोनचाफ्यावर आणि आठवतो या चाफ्याच्या जन्माचा सोहळा,
    खरंच, हे असे अनेक सोहळे डोळे भरून पाहिलेत आपण जोडीनं,
    चाफ्याचा जन्म, गुलाबाची पहिली कळी, जाईच्या वेलाने पकडलेलं चढावाचं पाहिलं बोट, एक न अनेक.
    परवाच बाहेर पडलो होतो अंगणात, काठी टेकत टेकत दोन चार महिन्यांनी,
    माजलय आता चहूकडे गवत, चांगलं वीतभर झालंय,
    असतीस न आत्ता इथे, तर बाजूची जागा मोकळी केली असतीस कापत्या हातांनी, बसल्या बसल्या.
    मी मात्र वाढू देतोय त्याला, त्याची पातीही आणतात परत अंगणात तुझ्या आठवणींना.
    पाऊस सरेलच आता, गवतही पिवळं पडेल, उन्हात पुढे करपूनदेखील जाईल.
    पुढल्या पावसात कुठून परत येईल देव जाणे, पण…
    पण यंदाच्या पावसात बरीच पडझड होईल घराची, पुढचा पाऊस बघेलस वाटत नाही, घर आणि मीही…

    Phonetics in Roman Script

    Vāṭataṁ kī ughaḍūna dyāvīta manāchī kavāḍē, ghyāvā thōḍā mōkaḷā śvāsa, 
paṇa lagēcha mana āvarataṁ ghētō, kāraṇa sōbata tujhī āṭhavaṇa yē'īla khāsa.
Kitīdā vāṭataṁ dyāvīta jhaṭakūna jāḷī jaḷamaṭaṁ, jhāḍāvā pāchōḷā,
paṇa najara paḍatē pāchōḷyātūna phulalēlyā sōnachāphyāvara āṇi 
āṭhavatō yā chāphyācyā janmācā sōhaḷā,
kharan̄cha, hē asē anēka sōhaḷē ḍōḷē bharūna pāhilēta āpaṇa jōḍīnaṁ,
Chāphyācā janma, gulābāchī pahilī kaḷī, jā'īchyā vēlānē pakaḍalēlaṁ 
chaḍhāvāchaṁ pāhilaṁ bōṭa, ēka na anēka. 
Paravācha bāhēra paḍalō hōtō aṅgaṇāta, kāṭhī ṭēkata ṭēkata dōna chāra 
mahin'yānnī, 
mājalaya ātā chahūkaḍē gavata, chāṅgalaṁ vītabhara jhālanya, 
asatīsa na āttā ithē, tara bājūchī jāgā mōkaḷī kēlī asatīsa kāpatyā hātānnī,
basalyā basalyā. 
Mī mātra vāḍhū dētōya tyālā, tyāchī pātīhī āṇatāta parata aṅgaṇāta 
tujhyā āṭhavaṇīnnā.
Pā'ūsa sarēlaca ātā, gavatahī pivaḷaṁ paḍēla, 
unhāta puḍhē karapūnadēkhīla jā'īla. 
Puḍhalyā pāvasāta kuṭhūna parata yē'īla dēva jāṇē, paṇa... 
Paṇa yandācyā pāvasāta barīca paḍajhaḍa hō'īla gharāchī, 
puḍhachā pā'ūsa baghēlasa vāṭata nāhī, ghara āṇi mīhī...

    Poem recited by Aditya Sathe

    Rough English Translation (non-poetic)

    So many times, I think of opening all the windows of my mind, to breath the fresh air,
    but I stop myself because that freshness will bring back your memories for sure.
    I feel like cleaning the cobwebs and sweep the fallen leaves,
    But at the same time, I see the “Chaafa” tree blossomed through those dry leaves, and remember the celebration of its birth.
    (Do you) remember? Many such celebrations we witnessed together.
    Chaafa’s birth, first bud of our Gulab, first twine of Jaai which caught the line. And many more.
    Just a few days before, I walked out into our courtyard, slowly with the help of my walking stick. Must be three-four months since my last visit.
    There are weeds and grass has taken over. Even grown above handspan.
    Even though your hands shake, you would have cleared the area around you by now if you were here.
    But I am letting it grow, at least with them, your memories flourish in our courtyard.
    But now, rain will reside, grass will turn yellow, might even get burnt in the scorching heat later. But god knows how it will return in the next rain.
    But much more will collapse of this home. There won’t be the next monsoon to look at, for this home, and for me too…

    I am taking my Alexa Rank to the next level with #MyFriendAlexa. My ranking on September 1st was 4,815,106. I am trying to improve on this. Hope you all enjoy my Marathi poems. You can find my other posts in this campaign here. I would like to thank Blogchatter for the support you guys extend to us.

  • पुन्हा एकदा…

    textgram_1535783288

    पुन्हा आपली भेट व्हावी जराशी,
    मनी भावना तीच यावी जराशी…

    पुन्हा एकदा मीच हारून पैजा,
    मनी कोवळी ठेच खावी जराशी…

    पुन्हा मागुनी एक द्याविस हाक
    मनाची गती तेज व्हावी जराशी…

    पुन्हा भोवती तो फुलावा बगीचा
    मनाला बीन ऐकू यावी जराशी..

    पुन्हा तू नि मी तेच सारे जगावे,
    गळुनी जुनी वर्ष जावी जराशी…

    Phonetic in Roman script

    Punhā āpalī bhēṭa vhāvī jarāśī
manī bhāvanā tīcha yāvī jarāśī...

Punhā ēkadā mīcha hārūna paijā,
manī kōvaḷī ṭhēcha khāvī jarāśī...

Punhā māgunī ēka dyāvisa hāka
manāchī gatī tēja vhāvī jarāśī...

Punhā bhōvatī tō phulāvā bagīchā
manālā bīna aikū yāvī jarāśī.. 

Punhā tū ni mī tēcha sārē jagāvē,
gaḷunī junī varṣa jāvī jarāśī...

    Poem recited by Aditya Sathe

    Rough English Translation (non-poetic)

    I wish, we could meet again, just for a while, and feel the same feelings in our hearts.

    I want to lose the challenges and stumble and bear that sweet pain.

    will you call me back again when I am about to leave? I want to feel my heart racing again.

    I wish that blossom will bloom again surrounding us, and I’ll listen to those fiddle tunes again.

    Let’s live those times again, You and I. Let the time lapse, again…

    I am taking my Alexa Rank to the next level with #MyFriendAlexa. My current ranking is 4,815,106. I am trying to Hope to improve on this. Hope you all enjoy my Marathi poems.

    AJ alexa rank 010918
    Alexa Rank of Adi’s Journal on Sept. 1st, 2018
  • नायकाची बाजी

    नायकाची बाजी

    रहस्यकथा, हा माझा फार आवडता साहित्यप्रकार आहे. गेले पंधरा दिवस मी ख्रितोफर डॉयल च्या कादंबऱ्या वाचतो आहे. त्या वाचतांना एकदम नायकाचा प्रवास ठळकपणे डोळ्यासमोर येऊ लागला. काही कल्पना नसताना या कथेतला नायक एका भयंकर जागतिक कटाचा भाग बनतो आणि पुढे ज्या ज्या चित्तथरारक घटनांमधून गोष्ट पुढे उलगडत जाते. पण नायक म्हटलं की तो एकटा दुकटा थोडाच या पडणार आहे? त्याची तीन चार मित्रमंडळी त्याच्या कंपूत सामील होतात आणि सारे मिळून समोर उभ्या राहिलेल्या प्रसंगांना तोंड द्यायला सज्ज होतात. कित्येक प्रसंगात आपल्या जिवाची बाजी लावून तो संकटांवर मात करतो. कंपूतील प्रत्येकाची असलेली आपापली खासियत आणीबाणीच्या काळात कामाला येऊ लागते. लहानपणी या कंपू प्रकारची ओळख करून दिली ती आपल्या लाडक्या भा रा भागवतांच्या फास्टर फेणेनी. त्याची ती छोटीशी टोळी जाम धमाल करायची.

    C1K1Q-NUAAAnB5g
    भा रा भागवतांचा फास्टर फेणे

    पण एक आहे, या साऱ्या नायकांवर आधारित गोष्टींमधून नुसती गोष्ट पुढे जात नाही तर नायकाचा सुद्धा एक प्रकारचा प्रवास सुरु असतो. बहुतेकवेळा काहीशा योगायोगाने या साऱ्या घटनांमध्ये ओढला गेलेला नायक पुढे या थरारक घटनांमध्ये हिरीरीने भाग घेऊ लागतो. पहिल्यांदा कुठून या लफड्यात पडलो असा विचार त्याच्या मनात येतच नाही अशातला भाग नाही, पण पुढे जाऊन त्याचा आत्मविश्वास वाढतो, बरोबरच्या लोकांची साथ मिळत जाते. कधी कधी काही अप्रिय घटनांमध्ये बरोबरच्या सोबत्यांशी ताटातूट होते किंवा त्यांच्यावर काळाची झडप पडते. पण नायक हे सारे धक्के पचवत पचवत पुढे वाटचाल करतच असतो. आव्हानांसमोर सर्वस्वाची बाजी लावत त्यांच्यावर मात करून बाहेर पडलेला विजयी वीर असा नायक आपल्या सर्वांनाच हवाहवासा वाटतो. पण क्वचित एखादा छोटासा धक्का देत लेखक आपल्याला एखाद्या दुःखांताकडे सुद्धा कधी कधी घेऊन जातो. आर्थर कॉनोन डोईल चा शेरलॉक असाच एक दुःखांत होता, ज्यात त्याच्या पक्क्या वैऱ्यासोबत दोन हात करता करता दोघांना मरण येतं. पण वाचकांच्या प्रेमापोटी त्याला शेरलॉकला पुन्हा एकदा मृत्याच्या दाढेतून ओढून आणावे लागले होते.

    ख्रितोफर डॉयलचा नायक काय किंवा आपला फाफे काय, तो आणि त्याचा कंपू, त्यांचा अचानकच सुरू झालेला हा साहसी प्रवास आणि जीवाची बाजी लावून संकटातून बाहेर पडण्याची जिद्द हे सगळे विचार मनात घोळत होते तोच झी मराठीवर बाजी ही नवीन मालिका येते आहे अशी जाहिरात बघितली. जाहिरातीची युक्ती तर एकदम नामी होती. ऍनिमेशन वापरून बनवलेला ट्रेलर एकदम वेगळाच होता, एखाद्या मालिकेसाठी कधी वापरला गेला नव्हता. महाराष्ट्राचं लाडकं ऐतिहासिक सत्ताकेंद्र पुणे पुन्हा एकदा संकटाच्या छायेत दिसत होतं. शेरा आपलं कपटी जाळं पुण्याभोवती विणत होता. आणि त्या संकटाचा सामना करायला उभा ठाकला होता एक वीर शिलेदार, आपला नायक. जीवाची बाजी लावणारा ‘बाजी’.

     

    आता नायक म्हटला की अर्थातच तो एकटा असणं जरा अवघडच आहे. डॉयलचा नायक ३-४ लोकांचा कंपू घेऊन सगळ्या सहासात उडी घेतो, फाफे त्याचा मित्र सुभाष देसाई आणि मामेबहीण मालू बरोबर बाजी लावतो. तसाच आपला बाजी एकटा दुकटा आला तर कदाचित फाउल झाला असता. तर बाजी, एका लावण्यवती हिराच्या जोडीने येणाऱ्या संकटाचा सामना करायला उभा ठाकला असावा असा किमान ट्रेलर वरून तरी अंदाज येतोय. खेळाचा पट मांडला गेला आहे, दान पडायला सुरुवात झाली आहे. शेराने आपला पूर्ण कपटीपणा बाजीवर लावत चाल केली आहे. आता बाजी अन हिरा कशाची बाजी लावून या संकटाचा सामना करतात हे पाहण्याची उत्सुकता ट्रेलरवरून नक्कीच जागी झाली आहे. शेराशी सामना करतांना बाजी आणि हिरा यांचा प्रवास कोणत्या दिशेने जातो आह हे पाहणेही नक्कीच रोमांचक ठरेल. त्यामुळे झी मराठी च्या प्रेक्षकांनी नक्कीच एका चित्तथरारक कथानकासाठी तयार व्हायला हरकत नाही.