डाव बुद्धिबळाचा

बघितला तुझा व्यूह, निरखून दिशा दाही. पटावरच्या काळ्या घरी तू सूर्य घातलास, याचे सारे मोहोरे मारले, मनाशीच म्हटलास. पटदिशी दिवा लावून, माझ्यापुरता उजेड केला पायाखालचा रस्ता माझ्या, उजळून सोपा केला. लगेच हाती प्रलय घेऊन, केलीस पुढची खेळी, मनूच्या नावेत बसून निसटला बघ तुझा बळी. तुच्छ कटाक्ष टाकलास, कालचक्र माझ्यावर सोडून, काळालाच मोडूनतोडून मी क्षण क्षण... Continue Reading →

Proudly powered by WordPress | Theme: Baskerville 2 by Anders Noren.

Up ↑