दूर सफरीला जावं

एका शांतशा संध्येला, मन मनात म्हणालं, दूर क्षितिजाच्या पार, जरा सफारीला जावं. वाऱ्यावर आला गंध, होते मन उल्हासित, त्याचा माग ते काढत, पक्षी होऊन उडावं. उंच झाडांच्या शेंड्याला, घरट्यात उतरावं, खाली वाकून पाहता, सरितेने बोलवावं. नदीसंगे जरा जावे, दरीतून वाहवत, डोंगराच्या पाठी येता, पायवाटेवर यावं. लाली आभाळा चढता, डोंगराच्या माथी जावं, सूर्य अस्ताला जातांना, संगे…

प्रवास

जीवनाचा प्रवास कसा वळणे घेत चालतो, हिरवेकंच रान कधी, वाळवंटी नेतो. प्रवासाची खूप न्यारी असते अशी एक गम्मत, सार्या लांब प्रवासात जिद्द चिकाटीच सोबत. कधी सुखाच्या किरणांनी होतो सूर्योदय तेव्हाचा, केव्हा कधी ठाव घेतो उदास सूर्यास्त मनाचा. अनुभव शिदोरी गोळा करत प्रवास हा चालतो, श्वासांचं इंधन संपलं की शेवटचा मुक्काम पडतो.