पावसाळ्याचे स्वागत

Welcoming monsoon with words is always feel good thing… for this monsoon these lines come to my mind, तप्त झाल्या या पृथेला, ओढ होती काळीमेची, काहिली झाली जगाची, आस लागे पावसाची, त्रासलेले जीव सारे, तत्क्षणी आनंदले, ज्या क्षणी क्षितीजावरी ते, कृष्णमेघ दाटले…..

मिलन

शुभ्र उन्हाचे तुजला कोंदण, रात्र काजळी माझे मी पण, तिन्हीसांजेच्या भगव्या रंगी, तुझे नी माझे झाले मिलन….

शब्दांवरचे ओझे

शब्दांना नसते दुःख शब्दांना सुखही नसते, ते वाहतात जे ओझे ते तुमचे आमचे असते….

क्षण

क्षणाक्षणाला क्षण हा सरतो हाती केवळ भ्रम तो उरतो. कधी भविष्यातील स्वप्नांचा कधी भूतातील भुताचा असतो.

पल

हम बैठे है मश्घुल आने पलोके ख्वाब मे, भूल जाते है हम के कोई एक पल हातसे छूटा है

जहांकी रीत

इस जहांकी रीत कितनी बेगानी मगर है तो ये बहोतही पुरानी कूच बोलू तो सब कहे चूप हो जा, खामोश को पुछे उसकी कहानी …

नाते जुळले मैत्रीचे चुकूनही विटत नाही मउसुत धागे रेशमाचे घट्ट वीण सुटत नाही.

मुग्ध

ओठांवरती हसू तुझिया, नयनांमधुनी सोडशी बाण, वाऱ्यावरती केस नाचती, बघता तुजला नुरते भान….

गर्भित भाव

कधीही कळले नाहीत तुजला, शब्दांमधले गर्भित भाव. माझ्या हरेक श्वासामधूनी, दडले आहे तुझेच नाव.

वाट

आयुष्याच्या वाटेवर चालताना कुठलंसं वळण येतं मागचं सारं मागे सोडत नवीन जग समोर येतं….

प्रतिबिंब

दुसऱ्याला दाखवताना कधी त्यालाही वाटते, माझेही प्रतिबिंब कुणी मला दाखवावे.

पाउस आणि तो,

पावसाची पहिली सर येताच आठवते तुझे हसू,, जवळ तू नाहीस बघून डोळ्यात दाटतात आसू…. —-|||—- बाहेर लागलीये पावसाची झड, उसंत नाही कायम झरझर. संध्येच्या या धुंद एकांतात, मनात बरसतेय आठवांची सर. —-|||—- कुंद धुंद एकांत हा, विरहाचा सोबती, गुलाबी थंड वर अन, एकटा मी एकांती. —-|||—-